سلام به همه ی دوستان عزیزم

بعد از مدت ها دوباره به سراغ نوشتن در مورد فیلم هایی که به تازگی تماشا کرده ام رفته ام  . خیلی وقت بود که در این قالب دست به قلم نشده بودم بدین ترتین اشتباهات نگارشی در نوشته ام فراوان است . اگر مطلب را مطالعه کردید همین اول کاری به دلیل نقص های نوشته مرا ببخشید و قول می دهم در نوشته های بعدی برطرف کنم

این هم یادداشت اختصاصی درباره فیلم هیس دخترها فریاد نمی زنند

**********

تجربه ای کم نظیر در سینمای  محافظه کار ایران

بیست و پنج سال بعد از پرنده کوچک خوشبختی پوران درخشنده دوباره سراغ ملودرام رفته و  هیس دخترها فریاد نمی زنند را در همین مسیر ساخته است . بدرخشنده کارگردانی است که اکثر موضوعات اجتماعی را تجربه کرده است و این بار  به سراغ آزار جنسی کودکان رفته است . موضوعی اجتماعی که فرق آن با دیگر تجربه های اجتماعی این کارگردان التهاب و حساسیت موضوع است . تاکنون در سینمای ایران کسی به این شفافیت به موضع آزار جنسی کودکان نپرداخته بود . موضوعی که جای فراوانی برای پرداختن دارد و جای خالی آن به شدت احساس می شود . هیس دخترها فریاد نمی زنند تمی اجتماعی و ملودرام دارد . در سال های اخیر سینمای ایران پرداختن به ملودرام های اشک انگیز سال های دور سینمای ایران محدود بوده و تماشگر جدید نیاز به این تم از فیلمسازی دارد .  البتهاگر از قواعد دست مایه سال های دور ملودرام سازی دست بردارد و قواعد آن به روز باشد . ملودرام ، این جادوی قدیمی سینما همیشه جواب می دهد . هیس دخترها فریاد نیم زنندهم به جهت این تم جواب داده است و این یکی از عوامل موفقیت این فیلم است و اما بیشترین سهم از موفقیت را موضوع ملتهب آن بر دوش دارد . درخشنده تا حدی از پس  ملودرام فیلم خود به خوبی برآمده اما در لحظاتی هم به دام قواعد قدیمی و دست مایه شده ملودرام افتاده و این به ساختار فیلم ضربه زده است همچنین لحظاتی را هم درگیر اغراق کرده در صورتی که می توانست خیلی بهتر این لحظات را بسازد .  و ای کاش در دام ملودرام سازی  امتحان شده ی قدیمی نمی افتاد تا این موضوع مهم و کم تجربه شده را به خوبی به مقصد می رساند . هر چند که باز هم موفق عمل کرده است . زیرا لحظاتی هم شاهد ملودرام خوبی هستیم . همچنین به جهت دست گذاشتن بر روی موضوعی آن هم در سینمای ایران به درخشنده آفرین گفت . این را هم  بایددر نظر داشته باشیم که جسارت فضیلت نیست یعنی اینکه چون موضوع دست نخورده است دلیل نمی شود ساختار فیلم هم خوب باشد . این برای فیلم هیس دخترها فریاد نمی زنند صدق می کند و جسارت فیلم قابل ستایش است اما از نظر ساختار هم اشکالاتی دارد که به زعم خود در بالا ذکر کردم . طراحی صحنه و لباس فیلم هم خوب و منطقی است  . رنگ لباس های بازیگران تیره انتخاب شده که در جهت داستان پیش می رود . همچنین انتخاب فصل زمستان و فضای مه آلود و سرد شهر هم در جهت القای مفوم فیلم پیش می رود و نمایانگر تنش و التهاب  حاکم است . بازی مریلا زارعی و شهاب حسینی خوب و قابل قبول است . تلاش برای درآوردن نقش در بازی این دو بازیگر دیده می شود . زارعی در نقش وکیل حاذق که متاثر داستان موکل خود شده تاثیرگذار  و قابل باور است . شهاب حسینی هم در قالب دادستانی که سعی دارد در برخود با موضوعات خوددار و مسلط باشد و جذبه ی خود را حفظ کند  و در آخر هم سوالاتی برایش ژیش می آید به خوبی قرار گرفته است . بازی طنازطباطبایی هم هر چند با راهنمایی کارگردان خوب است اما  درسکانس هایی  به دام اغراق  می افتدد و این اغراق توی ذوق تماشاگر می زند . در نهایت با اینکه آخرین ساخته پوران درخشنده تقریبا همان ویژگی ها و طبعا همان ضعف و اشکالات فیلم های قبلی اش را دارد اما به دلایل روشن ، پر سر و صدا تر از ساخته های قبلی اش است . هم بازیگران سرشناسی دارد و هم فیلمی با موضوع دفاع از حقوق زنان است و دست کم از نظر انتخاب موضوع تجربه ای کم نظیر در سینمای محافظه کار ایران است .

نوشته شده به قلم مدریت سینما پارسی سلام