سینما پارسی سلام

همکار محترمم در ایلنا درود

هنگامی که یادداشت شما را در مورد قیاس پژمان جمشیدی با فردین خواندم، صرفا به این خاطر که آن روز در آن مصاحبه حضور داشتم بر آن شدم چند خطی در جهت رفع سوءتفاهم و تنویر افکار عمومی بنویسم.

روزی که همکارم از روزنامه‌ی 90 برای مصاحبه با پژمان جمشیدی آمده بود من نیز در انتظار بودم مصاحبه‌ی ایشان تمام شود تا گفتگوی خویش را آغاز کنم و به همین سبب در گفتگوی آن‌ها کاملا ناخواسته حضور داشتم.

همکار گرامی‌ام در روزنامه‌ی 90 از این جهت که مرحوم فردین از ورزش به سمت هنر آمده مدعی بود می‌توان جمشیدی را با او قیاس کرد که در پاسخ پژمان جمشیدی خندید و گفت: فردین از بزرگان عالم هنر است. اگر واقعا کسی چنین قیاسی می‌کند! باعث افتخار و خوشحالی من است.

حالا این‌که شیطنت رسانه‌ای همکارانم در روزنامه‌ی 90 همین بخش مصاحبه را تیتر یک خود کرده خیلی ارتباطی با گفته‌ی جمشیدی که اتفاقا در میان اهالی رسانه و مردم شهره است به فروتنی و تواضع، ندارد. انتخاب تیتر چون هدفش جذب مخاطب است بدیهی و طبیعی است که با شیطنت همراه باشد.

همچنین در جایی دیگر از همین مصاحبه که بحث از اقبال بالا و برخی انتقادات از سریال بود جمشیدی گفت: این‌که حدود شصت میلیون هرشب مرا می‌بینند و کار را دوست دارند و برایم کامنت می‌گذارند برایم بس است.

همکار عزیز، پژمان جمشیدی گفت سریال حدود شصت میلیون بیننده دارد که باز هم آمار صدا و سیما است؛ عجیب و غریب بودن آن را هم باید از آقای ضرغامی جویا شد نه شخص جمشیدی. طبعا این‌که جمله‌ی بعدی را در ادامه‌ی آن آمار گفت معنا و مفهومش این نیست که تمامی آن شصت میلیونی که بیننده‌ی پژمان هستند برای ایشان کامنت می‌گذارند!

کمااینکه اتفاقا در مصاحبه‌ای که پس از روزنامه 90 با من در روزنامه‌ی قانون داشت به تعداد حدودی پیام‌هایی که تنها در فیس‌بوکش و نه در شبکه‌های اجتماعی دیگر جواب داده اشاره کرد که چیزی در حدود 5000 بود نه شصت میلیون! که البته این تعداد هم نشان از محبوبیت جمشیدی میان مردم دارد.

به کررات تجربه ثابت کرده مردم از هنرمندان و ورزشکاران مغرور و فخرفروش فاصله می‌گیرند این‌که صفحه‌ی شخصی او در فیس‌بوک تعداد کامنت‌ها و پسندهایش بیشتر از برخی سایت‌های مطرح است نشان از حُسن برخود او دارد وگرنه ایمان داشته باشید مردم از او فاصله می‌گرفتند اتفاقی که برای بسیاری از ورزشکاران و هنرمندان رخ داده است، همین‌طور تمایل اهالی رسانه برای گفتگو با او به سبب فروتنی و احترامی است که در وی سراغ دارند.

ضمن احترام برای شما همکار گران‌قدر که البته افتخار آشنایی ندارم چون نام نویسنده‌ی یادداشت درج نشده است اما به نظرم به دور از اخلاق است شیطنت شورای تیتر روزنامه‌ی 90 را به کم ظرفیت بودن یک انسان تعمیم دهیم و  اظهاراتش را مایه‌ی خنده بدانیم! فکر می‌کنم وقتی مصاحبه‌کننده سوالی می‌پرسد ناچاریم به آن پاسخ بگوییم و وقتی خبرنگاری مدعی است جمشیدی با فردین قابل قیاس است مصاحبه‌شونده باید پاسخی بدهد که من به عنوان کسی که آن گفتگو را کامل شنیده‌ام شاهد جواب فروتنانه‌ی جمشیدی بودم.

ضمن این‌که فکر نمی‌کنم کار شایسته‌ای باشد در خبرگزاری وزینی مثل ایلنا از شوخی‌هایی که در یک سریال با شخصیتی که او در آن مجموعه بازی کرده است، شده در جهت تحقیر و تخریب او در دنیای واقعی استفاده شود.

ضمنا بنا نیست همه‌ی فوتبالیست‌ها در حد مهدوی‌کیا یا علی دایی باشند و تعجب می‌کنم از چنین قیاس‌هایی که تنها قصدش تخریب است! افزون بر این‌ها او در عرصه‌ی هنر آن‌قدر موفق بوده است که پرویز پرستویی دهان به تحسین از او بگشاید.

به نظرم در شرایطی که کسی با جنبه‌ای بالا حاضر شده‌ است با خودش شوخی کند باید به احترام این منش تمام قد ایستاد نه این‌که به واسطه‌ی همان شوخی‌ها او را مورد تمسخر و استهزا قرار دهیم که ما مسلمانیم و باید آگاه باشیم که خداوند فرموده‌اند: "وَیْلٌ لِّکُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ"