چند ساعت پیش گفتم که در مورد یک عکس که در خبرگزاری ‌ها منتشر شده توضیح خواهم داد

و اما ماجرا از چه قرار بود؛

یک تماس ... یک دعوت گرم و صمیمی ....

آماده میشم و میرم و در مراسمی که ثبت روز ملی اهدا خونهای کمیاب است شرکت میکنم ...
و از طرف مدیر عامل سازمان خون تندیسی اهدا میشود و من هم بسیار خوشحال میشوم که در روزگارانی نزدیک و دور فرصتی بوده تا در کنار مردم عزیزمان خون اهدا کنم ... وقتی قصد ترک مراسم را داشتم، دوستی گفتن خون نمیدین؟!
من هم به شوخی گفتم برای اینکه این تقدیرو تندیس، حلال شود حتما...
دفعات قبل گروه خونی خودم را نپرسیده بودم و اینبار متوجه شدم گروه خونی من بی منفی است و خون کمیاب هست، از اینجا به بعد، خودم بیشتر ذهنم مشغول میشود، که اگر من هم نیاز به این خون داشته باشم چه باید کرد؟
پس باید با جان و دل و راضی خون داد ... اینکه تصاویر ثبت شد، عکسهای فیلم و کارهای ما همیشه هست، از نظر خودم اینها هم باید باشد شاید که حتی یک نفر دلش خواست و دوست داشت این کار را انجام دهد ، چون نه ترسی داشت نه وحشت فقط کمی افت فشار

و در حقیقت دغدغه قضاوت نداشته و ندارم، باید که بشود وظایف انسانی را با صدا و تصویر بلندتری هم اطلاع رسانی کرد ... من و همه و شما در کنار هم ...